İmam-ı Azâm Ebu Hanife Hazretleri (rahmetullahi aleyh), ilmi faaliyetleri yanında ticaretle de meşgul zengin bir zât idi...
Gündüz öğlene kadar mescidde talebelerine ders verir, öğleden sonra da ticaret ile uğraşırdı.
Bir gün ders verdiği sırada bir adam mescidin kapısına gelip;
"Ya İmam! Gemin batmış" dedi.
Büyük imam bir an için durduktan sonra; "Elhamdülillah" deyip dersine devam etti...
Bir müddet sonra aynı adam yeniden gelip; "Ya İmam! Bir yanlışlık olmuş, batan gemi sizin değilmiş." dedi.
İmam-ı Azâm Hazretleri yine;
"Elhamdülillah" buyurdular.
Haberi getiren adam hayretle;
"Ya İmam! Gemin battı dedik elhamdülillah dediniz, batan geminin sizinki olmadığını söyleyince de elhamdülillah dediniz hikmeti ne ola ki?"
Büyük İmam buyurdu ki;
"Sen gemin battı deyince kalbimi yokladım. Dünya malının yok olmasından, elden çıkmasından dolayı en küçük bir üzüntü yoktu. Bu nedenle hamdettim. Batan geminin benimki olmadığı haberini getirdiğinde yine kalbimi yokladım.Dünya malına kavuşmaktan dolayı kalbimde sevinç yoktu. Bunun için de Allahü teâlâya şükrettim."

İstersen iman gücüyle dağları yürütür, yıldızları aşağı indirirsin. Olmayacak diye bir şey yok. Allah'ın gücü her şeye yeter. Meryem'in oğlu İsa'nın bu yönde İncil'de ve Kur'an'da sözleri var. Buradaki şart ama iman gücü. İsmi Azam denilen de gerçekte budur. İman gücü. İman gücü de bakış açısının getirdiği bir keyfiyettir. Bakış açın ne kadar genişler, farkındalığın da ne kadar artarsa isteklerin o oranda olur. İmanın artmıştır çünkü. Peki iman nasıl güçlenir ? Allah'ın isimlerini doğru bir şekilde mantra ederek. Zikrin tüm dinlerde temel ibadet olmasının nedeni de budur. Allah'ı hatırlamak, onun isimlerini zikretmek, onlarla rabıta kurmak imanı güçlendirir.

Duayı kabul eden senin güzel amellerin de değil. Esmaların zikri sizde bir bakış açısı, bir yakınlık oluşturur. İşte bu farkındalıkla edilen dua da kabul olur. Allah bir kutsi hadiste demiyor mu "Ben kulumun zannı üzereyim" diye ? Duaları kabul eden Erhamerrahimin olan Allah'tır.

Kur'an'daki "Oku" emri gerçek manada hayatı okumaktır. Nice alimin, nice profesörün Allah'a bir imanının olmadığı yerde tahsilin imana sebep olduğunu kim söyleyebilir ki ? Halbuki hayatı bilen zamanın ve kaderin kendi arasındaki rabıtasını görmüş. Görmüş de bu şahitlik her zaman imanı peşinden sürüklemiştir.