Şimdi tekrar söylüyorum.
İnsanlığından, kalbinden, duygularından, çocukluğundan, hislerinden çok özür diliyorum.....
Galiba ben almadan vermenin Allah’a mahsus olduğunu unutmuşum...

Kimse benim yüzümden mutsuz olmasın diye, hiç bir şeyin sebebi ben olmayayım diye…” böyle davranmak dünyanın en ahmakça hareketiydi ve ben küçük bir ahmaktım, ve hala bu duygudan tam kurtulmuş değilim..ot.

Bunca zaman bana anIatmaya
çaIıştığını,kendimi
buIduğumda anIadım.



Herkesin mutIu oImak için başka bir yoIu
varmış,



Kendi yoIumu çizdiğimde anIadım..

Bir tek yaşanarak öğreniIirmiş hayat,
okuyarak,dinIeyerek değiI..



BiIdikIerini bana neden
anIatmadığını, anIadım..



Yüreğinde aşk oImadan geçen hergün
kayıpmış,



Aşk peşinden neden yaIınayak
koştuğunu anIadım..