İnsanın Yaşı Kaç Olursa Olsun
Ağlarken Hep Kimsesiz Bir Çocuktur...
Zaman
Uçabilir ve onunla saatler geçirebilir
günler ve hatta yıllar
Ama hiç kimse senin anlarını elinden alamaz
Kalbinde sakladığın duygular ve insanlar
Zaman bile değil...
Bir tek annemin yüreğinde büyümedim ben
Orada kaldı çocuk yanım
Orada kaldı saf yanım ve en güzel anılarım
Bir tek orada çocuktum çoktum
Sonrası hep eksik hep yarım...!
Bahanesi O Kadar Güzeldi Ki
Sessizce Durdum Ve Gülümsedim
Sonra Şairin Şu Sözü Geldi Aklıma
Yaprak Ağaçtan Sıkılmıştı
Sonbahar Bahaneydi...
İçimde her şeyi susturup nihayet kendi sessizliğime alıştığım bir anda hayat sanki özellikle seçilmiş gibi bir an getiriyor önüme
Tek bir bakış tek bir cümle
Ve ben unuttuğumu sandığım her şeyin
aslında sadece beklediğini anlıyorum...