Sevilenler sevmeyi bilmez!
Sevmek sevenlerin hikayesidir..!
Şimdi bir parca umut
Bir fincan kahve lazım bize
Gerisi Hayat dedikleri hikaya..
Aklımdaydı kaç zamandır.
Bir türlü kendime soramadım. Kaybedilmiş yıllar var ya,
İşte o yılları yaşamadım.
Artık birçok şeyin farkındayım. Kaldığım yerden başlamalıyım. Gizlendiği yerden çıktı öbür yanım.
Bir daha geriye bakmayacağım.
Hiç kimse üstüne bir şey alınmasın. Biraz da kendime yaşayacağım...
Eskisi kadar dayanıklı değilim artık.
Eskiden her gelen ACl'ya dayanırdım.
Hatta bazen güler geçerdim.
Şimdilerde ise dağılıyorum.
Rüzgar azıcık sert esse,
Savruluyorum bir hüzünden diğerine.
Önceden de yufkaydı YÜREĞİM.
Şimdi de,
Artık acı bir söz duyduğumda,
Kanıyor YÜREĞİM ince ince.
Acı çekmiş hiç kimse,
Artık eskisi gibi değildir...ot.
Kusurlarımı seviyorum.!
Darılınca suratımı asmayı,
Canım sıkıldığında sebepsizce bağırmayı,
Olur olmaz yerde kahkahalar atmayı,
Normal olmamayı seviyorum.
Sadece canımın istediği şeyleri yapmayı,
Bazen düşünmediklerimi birden söylemeyi,
Bazen her şeyi yüzüme gözüme bulaştırmayı.
Öfkelerimi.
Kızınca küsmeyi.
Heyecanlarımı.
Bazıları hak etmediği halde, sevmeyi.
İçimdeki çocuğu,
Beni seviyorum.
İyi ki varım.
İyi ki ben benim.
Ne mutlu!
Çok mükemmel değilim.
Ama benden bir tane daha yok!
Beni seven böyle sevsin!
Sevmeyene de zaten yol verdim,
GİTSİN…!