30.6.2024 19:51Durduk yere, apansız... Çiçekli bir şiir dökülüyor dilimden. Kök salıyor sahile. Ben alacakaranlık denizi boyuyorum... Sen şiire ve maviye uyan diye...
30.6.2024 19:49Her zamanki gibi bir gündü aslında. Fakat ben ‘günaydın hayat’ diye gülümseyerek uyanmayı seçtim bugün.
Gün içinde birilerine kızdım yine, ‘Amann yalan dünya’ deyip geçtim bugün.
Canım sevilmek istedi, bir elimle diğerini tuttum. Üzülmek için bahane çoktu. Mutlu olmayı seçtim bugün...!
30.6.2024 19:48Gönüle Leyla düşer, Sen cemre diye toprakta ararsın...!
30.6.2024 19:47Geçen yıllarda çok kayıplar verdim... Ama bir okadar da çok şey öğrendim.
Mesela, Yorgunum artık Daha çok dinliyor az konuşuyorum.
Yalanı daha kelime bitmeden anlıyorum... Herkese saygı duyuyor ama herkesi sevmiyorum...
Değer yargılarım değişti Mesela ilk sırada artık kendim geliyorum...
Çünkü bana benden fayda varmış, Ve müsaadenizle İlk sırada kendim geleyim...
İkinci sırada sevdiklerim Üçüncü dördüncü sıraları sormayın Onlar hep yer değiştiriyor değer sıralamamda ..
Çünkü kimse ilk tanıdığım gibi kalmıyor...
Değişmeyenler zaten hak ettikleri yerde , Değişenler için de durum aynı Onlarda hak ettikleri yerde Yani yüreğimden çok uzakta Hayatımın dışında ...!
30.6.2024 19:46Bazılarının algıları, senin yaptıklarına kapalıdır. Emeğini, Sevgini, Çabanı görmezler. Israr etmek, bir yerden sonra kendine saygını zedeler.
Ne demişti Zarifoğlu; Onca sevgiye rağmen kalbi filizlenmemişse, toprağı sen değilsindir...!
